Substancje Chemiczne

Cyclomethicone, czyli Cyclopolydimethylsiloxane; Dimethylcyclopolysiloxane; Polydimethyl siloxy cyclics; Polydimethylcyclosiloxane - Umożliwia uzyskanie stabilnej emulsji i rozproszenie składników; ułatwia rozprowadzanie produktu na skórze. Wchodzi w skład kremów, mleczek, śmietanek, ntyperspirantów, dezodorantów, perfum olejkowych i maści. Zawartość cyklometikonu w kosmetykach wynosi 1-25%. Nie jest związkiem toksycznym, u niektórych ludzi może jednak wywołać podrażnienie oraz efekt “duszenia skóry”. Posiada własności zaskórnikotwórcze - comedogenne (komedogenne), bowiem zatyka pory i utrudnia procesy wydalania oraz wydzielania w skórze.

EDTA, czyli kwas etylenodwuaminoczterooctowy (C,,10,,H,,14,,O,,8,,N,,2,,Na,,2,,.2H,,2,,O) oraz jego sole są dodawane do leków i kosmetyków. Stabilizuje kosmetyki i leki, hamuje katalityczny wpływ jonów metali, zapobiegając rozkładowi substancji czynnych; nasila działanie konserwantów i przeciwutleniaczy. Posiada właściwości przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze, dlatego ma zastosowanie również jako konserwant. EDTA i jego związki w dużych stężeniach są substancjami drażniącymi skórę i błony śluzowe. Niebezpieczne są w postaci rozproszonej w powietrzu (np. aerozole), bowiem powodują nieżyt spojówek, jamy nosowo-gardłowej, kaszel, kichanie, a nawet atak duszności.

Ektoina jest naturalną cząsteczką o działaniu ochronnym i nawilżającym otrzymywaną z ekstremofilów - mikroorganizmów żyjących w skrajnie niesprzyjających warunkach środowiska. Mikroorganizmy żyjące np. w gejzerach, słonych jeziorach, pustyniach wytwarzają ektoinę – substancję, która chroni je przed oddziaływaniem szkodliwych czynników, takich jak wysoka temperatura, suchość lub promieniowanie UV. W zależności od miejsca, w których ekstremolity żyją, przybierają inną nazwę: Termofile (gorące gejzery I wulkany) Halofile (słone jeziora) Psychrofile (pod taflą arktycznego lodu) Ektoina działa ochronnie i stabilizująco także na komórki człowieka.

Białko występujące w warstwie rogowej naskórka. Jego funkcją jest spajanie włókien keratyny w procesie dojrzewania keratynocytów. Na skutek dalszych przemian filagryny powstają związki wchodzące w skład tzw. naturalnego czynnika nawilżającego (ang. natural moisturizing factor, NMF). Poziom NMF (i samej filagryny) jest znacznie obniżony (lub zerowy) w niektórych chorobach skóry, w tym w rybiej łusce, azs i łuszczycy. Mutacja genu dla filagryny prowadzi do nieprawidłowej budowy bariery naskórkowej i zaburzenia jej funkcji.

W skład wielu kosmetyków wchodzą glikole. Najprostszym glikolem jest glikol etylenowy HOCH2CH2OH. Rozpuszczalnik wielu substancji. Stosowany jako rozpuszczalnik i stabilizator wielu substancji. Dodany do kremów i maści zapobiega ich wysychaniu. Ułatwia wchłanianie w skórę składników kremów, mleczek, toników, maści, żeli, śmietanek kosmetycznych. Glikole należą do substancji mutagennych (uszkadzających materiał genetyczny), gametotoksycznych (uszkadzających komórki płciowe), drażniących skórę i błony śluzowe. Dawka śmiertelna dla ssaków wynosi 20 g/kg masy ciała. Działa drażniąco na oczy.

Nasz organizm jest stale zagrożony na ataki zarazków, grzybów, pyłków, alergenów. W organizmie znajdują się receptory, które odpowiedzialne są za zniszczenie innociał. Zdarza się jednak, że atakujący alergen jest odporny i wtedy zaczynają działać komórki zwane tucznymi. Pobudzają one jeden z głównych składników, zwany histaminą. Uwalnia się ona, gdy na organizm zadziała jakiś alergen. Histamina jest mediatorem świądu, towarzyszącym i nasilającym objawy stanu zapalnego skóry - alergii. Uwalnia się również pod wpływem czynników chemicznych, fizycznych i biochemicznych.

Zwykle uczulenie na kobalt współistnieje z uczuleniem na chrom lub nikiel, co wynika ze wspólnych źródeł tych alergenów. Stosuje się też podobne postępowanie w unikaniu alergenów i leczeniu. Występuje w: wielu metalach, również szlachetnych; biżuterii; szkle; suwakach; w zamkach; klamrach ze srebra; nożach kuchennych; szpilkach; lokówkach; oprawach do pomadek; w monetach; metalowych wizytówkach i wizytownikach; narzędziach medycznych i dentystycznych; krzesłach metalowych; parasolkach zegarkach; naparstkach igłach i nożyczkach; przyborach do pisania;

Nikiel jest jedynym alergenem kontaktowym, wyraźnie częściej uczulającym osoby obciążone atopią niż przeciętną populację. U osób uczulonych na nikiel kontakt z intensywnymi promieniami słonecznymi częstokroć powoduje pogorszenie stanu skóry. Siarczan niklu w przedmiotach codziennego użytku: biżuteria - białe złoto zawiera 10-15% niklu, stopy srebra zawierają 20-25% niklu, stopy niklowo-miedziane zawierają do 30% niklu, kolczyki, pierścionki, naszyjniki, bransoletki metalowe ozdoby - spinki, sprzączki, pudełka do spinek, podwiązki, klamra paska, metalowe guziki, zapinki stanika, agrafki, szpilki do włosów stal nierdzewna (garnki), narzędzia lekarsko-dentystyczne zegarek w metalowej kopercie, bransoletki zegarków kąpiele galwanizerskie oprawy do okularów, zamki błyskawiczne, zapięcia butów klamki, naparstki, igły, nożyczki, pióra do pisania, długopisy, wkładki do obuwia utrwalacze do barwników, środki piorące i owadobójcze, środki grzybobójcze, odczynniki chemiczne stopy metali, cement, podzespoły elektroniczne, okucia stolarskie, monety, maszyna dziewiarska, suwaki, klucze, sztućce przedmioty skórzane (związki niklu używane są w garbnikach) Potrawy zawierające nikiel: podroby, owoce morza, łosoś, śledzie, konserwy (szczególnie rybne) ser edamski, sery topione, sery twarde i półtwarde mleko sojowe, produkty sojowe, ziarno soi preparaty zawierające dużą ilość błonnika, np.: tabletki z otrębami chleb wielozbożowy, produkty zbożowe, proszki do pieczenia (pieczywo na proszku), mąka grubo mielona czekolada, kakao marcepan, migdały, orzechy laskowe, ziemne, daktyle, siemię lniane, ziarno słonecznika kukurydza, szpinak, czosnek, cebula, zielona kapusta, sałata głowiasta, szparagi, pomidory, rabarbar, marchew, papryka, warzywa konserwowe rośliny strączkowe, np.

Strona ta w przeszłości alarmowała o rzekomej szkodliwości parabenów. Informacje te pochodziły z pojedynczego wpisu na forum1. Artykuł w angielskiej Wikipedii nie potwierdził tych informacji. Najprawdopodobniej był to fałszywy alarm. Więcej informacji o parabenach można znaleźć na forum w wątku o weryfikacji niniejszego artykułu2. Przypisy Szkodliwe składniki kosmetyków [return] Re: Parabeny, weryfikacja; autor: Barbara079 [return]